سائل مشتبه نشود . « 1 » و روايت شده كه آن حضرت سير و پياز و تره و بقل بد بو تناول نمىنمود ، و هرگز طعامى را مذمّت نمىفرمود ، و اگر خوشش مىآمد مىخورد و الّا ترك مىكرد . و در مجلس از همه مردمان پيشتر دست به طعام مىبرد و از همه كس ديرتر دست مىكشيد ، و از جلو خود تناول مىفرمود مگر خرما كه دست به تمامت آن مىگردانيد و كاسه را مىليسيد و انگشتان خود را يك يك مىليسيد و بعد از طعام دست مىشست و دست بر رو مىكشيد و تا ممكن بود تنها چيزى نمىخورد . « 2 » و در آب آشاميدن اوّل بسم اللّه مىگفت ، و اندكى مىآشاميد ، و از لب بر مىداشت و الحمد للّه مىگفت تا سه مرتبه ، و گاهى به يك نفس مىآشاميد ، و گاهى در ظرف چوب ، و گاه در ظرف پوست ، و گاه در خزف تناول مىنمود ، و چون اين‌ها نبود دستها را پر از آب مىكرد و مىآشاميد ، و گاه از دهان مشگ مىآشاميد . و سر و ريش خود را به سدر مىشست ، و روغن ماليدن را دوست مىداشت و ژوليده مو بودن را كراهت مىداشت و چون به خانه داخل مىشد سه نوبت رخصت مىطلبيد . و نمىگذاشت كس در برابر او بايستد ، و هرگز با دو انگشت طعام نمىخورد ، « 3 » و بلكه با سه انگشت و بالاتر ميل مىفرمود و هيچ عطرى با عرق آن حضرت برابر نبود ، و هرگز بوى بد بر مشام آن حضرت نمىرسيد ، و آب دهان مبارك به هر چه مىافكند بركت مىيافت ، و به هر مريضى مىماليد شفا مىيافت ، و به هر لغت سخن مىگفت ، و قادر بر نوشتن و خواندن بود با اين كه هرگز ننوشت . و هر دابّهء كه آن حضرت سوار مىشد پير نمىگشت . و بر هر سنگ و

--> ( 1 ) بحار الأنوار ، ج 16 ، ص 234 . ( 2 ) نك : بحار الأنوار ، ج 16 ، ص 241 - 246 . ( 3 ) مكارم الاخلاق ، ج 1 ، ص 77 ؛ الانوار فى شمائل النبى المختار ، ج 2 ، ص 630 ؛ صحيح مسلم ، كتاب الاطعمة و الاشربة ، 2028 ؛ صحيح سنن ترمذى ، باب ما جاء فى التنفس ، 1886 ؛ طب النبى ، 23 .